Ilja Gort, bekend van menige reclame-jingle, maakt tulpenwijn op zo’n gezellig wijnkasteel, waar hij persoonlijk iedere fles bottelt en inpakt voor hij ze naar zijn Nederlandse fans komt brengen. Heel persoonlijk, heel opvallend. Die snor doet de rest. Razend knappe marketing. Het is een bedrijf, maar je ziet Gort, het icoon van de wijnboer zelf.
Da’s bekend. Net als de ‘geitenzeik’, of welke naam hij dan ook gaf aan nieuwe wereld wijnen, die hij niet bliefde. Want het moest - van hem dan, mij maakt het niet zo uit - wel puur en echt Frans wezen. Inmiddels maakt hij, naar eigen zeggen, French New World Wines ;-)
Tijden veranderen. Gort heeft nu definitief de grote-jongens-marketing-van-wijn-te-pakken. In al zijn facetten wel te verstaan, niet alleen die van een leuk plaatje en praatje.
Dus komt hij nu met een nieuwe serie high tech wijnen met minder alcohol. Zo te lezen vooral als merkmaker want het sap dat er voor nodig is, blijkt afkomstig van een groep druiventelers die zich achter zijn merk schaart (klik op zijn site even op French New World Wines). Dat merk, met een hip plukbasdeuntje op de site, heet Qoolwines.
Vet- en misschien wel retecool dus. Ik vermoed een handige deal met iemand die omzet probeert te bereiken voor zijn handel in omgekeerde osmose apparaten. Die zijn nl. nodig om Qoolwines te kunnen maken. Ik gok vooral op de in Frankrijk actieve Duitser Michael Paetzold. Maar het kunnen ook de Amerikanen van Conetech zijn, hoewel die gaan voor serieuze wijn. Paetzold daarentegen wil naar ‘nieuwe drankjes’ en het ‘verfrisdranken’, cq. verder ‘vergewonen’ van drankjes op basis van vergist druivensap. In Frankrijk spreken ze van zijn ‘lirisation’. Dat past veel beter bij Gort die nu kennelijk zijn grote ‘wijnslag’ wil slaan. Frisdrank en bier zijn nu eenmaal enome markten die beiden zitten te schreeuwen om innovatie en een nieuwe waardetoevoeging.
Gelukkig zijn er honderdduizenden hectoliters onverkoopbare Franse wijn. Die moeten Frans New World en doordrinkbaar gemaakt worden. Qool! Maak een kans van een probleem. Gort is een rasechte Nederlander.
Handige Ilja zorgt - allemaal speculatie natuurlijk - voor de afzet aan de consumentenkant, dan kan zijn apparatenpartner de spullen er aan de achterkant inschuiven. Goed voor Ilja, want hij zal er ongetwijfeld een percentage op verdienen. En dan natuurlijk ook nog een keer aan de voorkant: bij AH - zijn huisverkoper - aan de consument. Da’s tenminste zaken doen! De Fransen lopen zoals gebruikelijk straatlengtes achter. Nederlanders zijn handelaren.
Petra de Boevere zou naar de mediaintroductie in Amsterdam gaan. Ze vroeg me gisteren al wat voorinformatie over hoe dit soort wijnen gemaakt wordt. Gort gaat nl. niet voor niks in de minder alcoholische wijnen. Het zou gezonder zijn! Flauwekul natuurlijk: je kunt er hooguit meer van drinken. Maar wat maakt het de marketeer uit. Gezondheid is in. Gort kan hoogstens bedoelen dat je er geen vetrollen van krijgt. Als je het maar niet doordrinkt, natuurlijk. Het laatste vergeet hij erbij te zeggen.
Overigens: is het een ethisch product? Als het concurreert met bier en frisdrank niet dus. Het drinkt even makkelijk, maar bevat nog altijd een flinke stoot alcohol. Niet gezonder, maar duidelijk ongezonder dus.
Petra maakte dit filmpje waarin de wijn er niet best van afkomt. Joop Braakhekke, zijn sommelier, en Cuno van Cheffen zijn niet mals. Te zoet. Te waterig. Geen wijn. Niks. Goed om je dorst te lessen. Het ziet ernaar uit dat ze het er feilloos uithaalden: een gevaarlijk waterig drankje vanwege de alcohol.
Niet mals voor Gort. Ongezonde promo-actie dus met al die BN’ers. Alleen een radiopresentator vond het nog wel wat: omdat je na 2 glazen er nog 2 kunt nemen. Die vond het dus gezond. Binnen zijn lifestyle dan.
Nou ben ik toevallig nogal gecharmeerd van die wijnen met minder alcohol. Die kun je tenminste doordrinken. Als ze goed gemaakt zijn, anders is er geen lol aan en kun je juist beter licht gealcoliseerd druivensap drinken.
Gortverdorie. Die Ilja G. zal er toch niet de markt voor de goede ‘ouderwetse wijnen’ (wijn had eind 19e eeuw maar 9%) mee verpesten en de Buckler-kant opgaan?
Naar verluid bevatten de Qoolwines in vergelijking met een ‘gewone witte wijn’ aanzienlijk minder calorieen. Een gewoon glas wijn bevat 80 kcal en een glas Qool wijn Chardonnay bevat 45 kcal. Als ik de commentaren hoor (te zoet) en deze getallen even snel terugreken, zou dat betekenen dat Gort’s wijnen waarschijnlijk rond de 6% alcohol zitten. Da’s te weinig voor een wijnimpressie. De kritisch grens ligt nl. ergens rond de 8/8,5%. Het is dus een nieuw soort drankje. Zoiets als een breezer, maar dichter bij de natuur gebleven. Zonder flinke extra schep suiker blijft het alleen een laffig dun goedje.
Dat gok ik, als ik de commentaren hoor. Mijn lokale AH (Twijnstraat Utrecht) had ze niet. Wat hierboven staat is dus allemaal speculatie op basis van horen zeggen. Vergis ik me? Iemand al zelf geproefd? Laat het horen.
Petra heeft me een fles beloofd. We zetten hem naast mijn favoriet, de witte Plume (9%) van Vincent en François Pugibet - recent ook warm aanbevolen door Jancis Robinson. Ik ben heel benieuwd. Wordt vervolgd.
